10 september 2017

(Post)moderne kunst – met andere ogen
Wil Uitgeest

UitgeestIn de kunst van een tijdperk drukt zich de innerlijke belevingswereld van de mens uit. Wanneer je met deze gedachte als uitgangspunt kijkt wat er de laatste eeuw in de (westerse) kunst is gebeurd, dan hebben zich hierin dus dramatische aardverschuivingen voorgedaan.

Wat heeft de hedendaagse kunst die over de grenzen gaat van de traditionele uitdrukkingsmiddelen, de bezoeker te vertellen? Wanneer je bijvoorbeeld traditionele, ‘herkenbare’ vormen van beeldende kunst vergelijkt met in eerste instantie raadselachtige hedendaagse kunstvormen die uitdrukking geven aan een vergelijkbaar thema, wat valt dan op? (Bijvoorbeeld: Descent into Limbo van Andrea Mantegna, [1460] en van Anish Kapoor [1992])

Welke ontwikkelingen die zich in het innerlijk van de (westerse) mens hebben voorgedaan, worden hierin zichtbaar? En wat zijn de mogelijkheden en de eventuele schaduwzijden hiervan?

Aan de hand van een powerpointpresentatie, zullen traditionele, meer herkenbare vormen van beeldende kunst worden vergeleken met (post) moderne, hedendaagse kunstvormen die uitdrukking geven aan een vergelijkbare thematiek. Door naar deze beelden te kijken en door uitwisseling hierover wordt verduidelijkt wat het verschil en ook de meerwaarde kan zijn van hedendaagse vormen van beeldende kunst.


Wil Uitgeest: Ik ben tegenwoordig schilder, verteller en auteur van inmiddels 5 boeken over (post)moderne kunst, fenomenologie en kleur. Mijn onderwijstaken op de Hogeschool Leiden bij de opleiding kunstzinnige therapie heb ik alweer ruim een jaar geleden afgesloten. Ik ben nu 62 jaar. Vorig jaar juni heb ik op de Vrije Universiteit in Amsterdam mijn proefschrift verdedigd: Bang voor rood, geel en….blauw? Goethe, Merleau-Ponty en fenomenologisch kleuronderzoek.

Advertenties